Como un mimo,

a miña obra mestra

é o silencio.

 

Como un escribán

o meu oficio,

é a letra ben feita.

 

Prudencia, insolencia,

frivolidade, ousadía,

cordura, loucura;

son as combinacións

cando a arte elixida

está en días de folga.

 

Artesán das palabras

que un día estiveron prohibidas,

mariñeiro no mar das liñas

que se negan a amainar.

 

Escultor de mundos irreais,

de fronteiras compartidas,

recoñezo o meu oficio cotián:

 

Facer e desfacer versos

que esperan non desencantar.

 

Xa sei que non son xograr,

nin lírico, nin trobador,

só preciso deste anaco de soño,

ou do que sexa, para seguir vivindo.

 

Remato este poema

orgulloso da miña arte elixida,

aínda que sei que está

en días de folga.